Omgrepet vassdragsanlegg omfattar mellom anna dammar (demningar), trykkrør knytta til kraftverk, luker og ventilar, tverrslagportar, proppar og sluseanlegg.

Dammar har vore underlagt offentleg tilsyn sidan 1909 då NVE oppretta ein Kontrollavdeling (seinare Vassdragstilsynet). Tilsynet med sikkerheit ved dammar og andre vassdragsanlegg vert i dag ivareteke av seksjon for damsikkerheit i NVE.

Dammar og andre vassdragsanlegg som sikrar stabil kraftproduksjon, vassforsyning eller tener andre gode føremål, kan vere ei fare for samfunnet om ikkje sikkerheita ved anlegga vert teke på alvor. Ansvaret for sikkerheita av vassdragsanlegga er plassert hos tiltakshavar (som regel eigaren), medan NVE si rolle er å sjå til at eigaren følgjer opp dei krava til sikkerheit som blir stilt gjennom regelverket. Der brot på eit vassdragsanlegg kan ramme menneske, miljø eller eigedom, skal anlegget klassifiserast i ein av fem konsekvensklassar. Forskrift om sikkerheit ved vassdragsanlegg (2010) med retningslinjer, gjeld for klassifiserte anlegg.

I dag føregår NVE sitt tilsyn med klassifiserte vassdragsanlegg i klasse 1 til 4 hovudsakleg gjennom revisjonar, stikkprøver, rapportering og godkjenning av revurderingar, tekniske planer for nybygging og ombygging. Tilsyn med anlegg i klasse 0 blir ikke prioritert frå NVE si side.

Les mer om tilsyn i NVE

Medarbeidere ved NVEs seksjons for damsikkerhet